از استرس تا بیماری التهابی روده

استرس ممکن است نحوه عملکرد اندام‌های مختلف بدن از جمله دستگاه گوارش را تغییر دهد و می‌تواند با چندین نوع بیماری گوارشی از جمله بیماری التهابی روده (IBD) مرتبط باشد.

میزان استرس وارد شده به بدن در دوران همه گیری بیماری کووید-۱۹ افزایش پیدا کرده است و مواجهه با این شرایط جدید، افراد را در معرض انواعی از بیماری‌ها همچون چاقی، بیماری‌های قلبی، افسردگی و آسم که ناشی از استرس است، قرار می‌دهد.

استرس ممکن است باعث ایجاد ناهنجاری های رفتاری یا روانی مانند اضطراب و افسردگی شود و بر عملکرد اندام های مختلف بدن به ویژه دستگاه گوارش تاثیر بگذارد. استرس ناشی از عوامل مختلف منجر به تغییر محور مغز- روده می‌شود که در نهایت پیشرفت طیف وسیعی از اختلالات دستگاه گوارش را به همراه خواهد داشت. این بیماری‌های شایع شامل بیماری التهابی روده، سندرم روده تحریک پذیر، زخم معده و بیماری رفلاکس اسید معده می‌شود.

بیماری التهابی روده چیست؟

بیماری التهابی روده که شامل کولیت زخمی (UC) و بیماری کرون (CD) می‌شود، یک اختلال التهابی مزمن، تشدید شونده روده است که میلیون ها نفر در سراسر جهان تحت تاثیر این بیماری قرار دارند. بر اساس مطالعات انجام شده در دهه های اخیر، عوامل مختلفی مانند انتقال ژنتیکی، اختلال سیستم ایمنی روده ، اختلال میکروبی روده، رژیم غذایی، عفونت، سبک زندگی، استرس، اختلالات خواب، استعمال سیگار و قرار گرفتن در معرض آنتی بیوتیک ها بر پیشرفت این بیماری تاثیر می گذارد.

علائم بیماری التهابی روده

علائم این بیماری بسته به شدت التهاب و محل بروز آن ممکن است در افراد مختلف متفاوت باشد. علائم ممکن است از خفیف تا شدید متغیر باشد. علائم و نشانه های بیماری عبارتند از:

– اسهال

– احساس خستگی

– گرفتگی و درد شکمی

– وجود خون در مدفوع

– بی اشتهایی

– کاهش وزن.

مقابله با استرس

برای مقابله با شدت گرفتن علائم بیماری التهابی روده همیشه مصرف دارو و رعایت برنامه درمانی کافی نیست و میتوان شیوه های مفیدی را به کار گرفت که سطح استرس را کاهش دهد. مدیتیشن و یوگا از توصیه های مطرح شده برای کنترل استرس است.

لجباز شدن کودکان

یک روانشناس گفت: زمانی که پدر و مادر، در صحبت و رفتار خود با کودک هماهنگ نباشند و توصیه یا گوشزد همدیگر را نقد کنند باید انتظار پرخاشگری و لجبازی از کودک خود را داشته باشند.

دکتر«معصومه صیدیوسفی»روان‌شناس و مدرس دانشگاه  اظهار کرد:کودکی مانند همه‌ی دوره‌های رشد انسان پر از فراز و نشیب‌ها،موقعیت‌ها و چالش‌های مختلف است و
اما در عین حال زیربنای شکل گیری شخصیت یک انسان و به عبارتی مهم‌ترین دوره‌ی رشد انسان است پس باید توجه بیشتری  به این دوره داشته باشیم.
وی با بیان اینکه  یکی از مقوله های مهم این دوره، مسئله خشم و پرخاشگری در کودکان است که اغلب پدر و مادر از این مشکل ابراز ناراحتی می‌کنند، تصریح کرد: کودکان هم،مانند بزرگ‌ترها دچار خشم و ابراز آن یعنی پرخاشگری می‌شوند که معمولا با افزایش سنشان و با توجه به شرایط موجود یاد می‌گیرند که خشم خود را کنترل کنند، البته کنترل خشم به سه عامل وراثت،محیط تربیتی وهوش کودک بستگی دارد.
صید یوسفی گفت: کودکان در دوره‌های مختلف سنی چالش‌هایی را تجربه می‌کنند برای مثال از یک تا سه سالگی مرحله‌ی لجبازی کودک است و اگر کسی بازی آن‌ها را قطع کند ممکن است اشیای را به سمت آن فرد پرتاب کنند و یا در شش سالگی لگد زدن یا کتک کاری را ممکن است انجام دهند.
وی با بیان اینکه خشم نشان‌ دهنده‌ی تعارض کودک بین شخصیت در حال رشد خودش با شخصیت و نگرش های پدر و مادرش است تصریح کرد:منشاء پرخاشگری کودک خشم درونی آن‌هاست یعنی تا زمانی که کودک در درون خود احساس خشم و عصبانیت نکند پرخاشگری نیز نخواهد کرد.
این روانشناس افزود: از علل خشم کودکان می توان به وراثت وژنتیک،مشکلات جسمانی مانند کم کاری یا پر کاری بعضی از غدد،کم خونی،مشکلات بینایی،اعتیاد پدر یا مادر،دوری طولانی مدت پدر و مادر از فرزند و ناکامی در رسیدن به هدف مطلوب کودک اشاره کرد.
صیدیوسفی  یادگیری را از دیگر عوامل ایجاد خشم در کودکان دانست و تصریح کرد: بسیاری از کودکان از تلویزیون و رسانه ها و پدر و مادر یا دوستان خود عصبانیت،پرخاشگری و ابراز آن را یاد می‌گیرند به طوری که کودک این ویژگی را در خود ندارد اما آن را یاد می‌گیرند.
وی از دیگر علل خشمگین شدن کودکان را نابسامانی خانواده‌ها دانست و یادآور شد:در خانواده‌هایی که مدام درگیری و جدال وجود دارد و پدر و مادر رابطه‌ی خوبی با هم ندارند یا طلاق گرفته‌اند خشم و پرخاشگری در کودک بیشتر دیده می‌شود.
این مدرس دانشگاه یکی از مهم‌ترین عوامل خشمگین و لجباز شدن کودکان را رفتار متضاد والدین با کودک دانست و تصریح کرد:زمانی که پدر و مادر، در صحبت و رفتار خود با یک‌دیگرهماهنگ نیستند به این صورت که پدر یک گوش‌زدی به کودک می‌کند و مادر از او حمایت می‌کند یا صحبتی مخالف پدر می‌کند باعث خشمگین و مخصوصا لجباز شدن کودک می‌شود.
این مدرس دانشگاه اولین و راحت‌ ترین کار برای کنترل و درمان خشم کودکان چک کردن وضعیت جسمانی کودک دانست و یادآور شد:باید مطمئن شد که کودک از نظر جسمانی سالم و مشکلات بیان شده مانند کم‌ خونی وکم کاری یا پر کاری غدد را ندارد.
وی ازکارهای مفید در کنترل خشم و پرخاشگری کودکان را جدال نکردن با کودکان خشمگین دانست و یادآورشد:جنجال کردن با کودک عصبانی باعث تثبیت و قوت گرفتن خشم در کودکان می‌شود.
صیدیوسفی راه دیگر کنترل خشم را آشنا کردن کودک با حقوق دیگران دانست و گفت:وقتی کودک حق کسی را با عصبانیت و پرخاشگری ضایع می‌کند بعد از آنکه خشم کودک فروکش کرد و کودک آرام شد آن را با حق و حقوق دیگران آشنا کنیم و به او بفهمانیم دیگران هم حقوقی دارند و این کاری که او انجام داده است کار اشتباهی بوده و در نتیجه کودک باید با زشتی اعمال و پرخاش خود آشنا شود و بداند یک کار اشتباه انجام داده است.
وی رفع ناکامی را عمل دیگر در کنترل خشم دانست و تصریح کرد:کودکانی که ناکامی‌هایی را تجربه می‌کنند ممکن است خشم‌گین‌تر باشند که ما باید در نوع عصبانیت آنها دقت کنیم و علت ناکامی را پیدا  و ناکامی را رفع کنیم چون رفع ناکامی‌ها به کاهش خشم کودک کمک خواهد کرد.
این مدرس دانشگاه‌های ایلام راه بعدی را ایجاد یک محیط صمیمی در خانه برای کودک دانست و افزود:باید محیطی را برای کودک به وجود بیاروریم که کودک در آن احساس آرامش داشته باشد.
صید یوسفی یکی از بهترین راه‌های کنترل خشم و آموزش به کودکان را بازی درمانی و قصه درمانی دانست و یادآورشد:در قالب یک بازی یا قصه در واقع بد بودن خشم را به بچه یاد بدهیم و به او بفهمانیم عواقب پرخاشگری و خشم چیز خوبی نخواهد بود.اگر چه که بازی کردن اگر با این هدف هم نباشد باعث ایجاد یک جو صمیمی می‌شود که در نهایت باعث کم شدن خشم کودک می‌شود.
وی ادامه داد:در قصه درمانی هم با بیان اینکه شخصیت قصه یک فرد عصبانی است و در میان این قصه به دلیل عصبانیتش اتفاقاتی برای او رخ می‌دهد بد بودن خشم را به کودک بفهمانیم که البته سرانجام قصه با یک شکل و پایان مناسب باید تمام شود.
وی ایجاد سرگرمی و ایجاد یک زندگی سالم و دوری والدین از عصبانیت را از دیگر راه‌های کنترل خشم دانست.

این روانشناس در پایان گفت:کودکان گل‌هایی هستند که در باغ زندگی باغبان آن ها پدر و مادر هستند و این والدین و در نهایت اطرافیان هستند که با رفتار،اعمال و باورهای خود بر روی کودکان تاثیر می‌ گذارند.

دلایل نزدن واکسن

همچنان برخی از افراد با دلایل غلط از تزریق واکسن خودداری می‌کنند این درحالیست که زمانی می‌توان چرخه بیماری را کنترل کرد که واکسیناسیون به حد مناسبی برسد.

با گسترش روند واکسیناسیون کرونا در کشور، رفته‌رفته سیاست‌هایی مبنی بر تسریع بازگشایی‌ها، لغو دورکاری و… اتخاذ می‌شود. سیاست‌هایی که بنابراعلام متخصصان نیازمند افزایش هرچه بیشتر تزریق واکسن به مردم جامعه تا حدود ۷۵ درصد و بیشتر است. در این شرایط و با وجود در دسترس بودن واکسن اما همچنان برخی از افراد با دلایل غلط از تزریق واکسن خودداری می‌کنند این درحالیست که زمانی می‌توان چرخه بیماری را کنترل کرد که واکسیناسیون به حد مناسبی برسد. به گزارش میگنا و بنابر اعلام وزارت بهداشت برخی می‌گویند واکسن نمی زنم چون:

– «صبر می‌کنم تا واکسن‌های باکیفیت‌تر در دسترس قرار گیرد.»


* تمام واکسن‌هایی که مجوز استفاده دارند از نظر میزان کاهش مرگ و میر تفاوت چندانی باهم ندارند و تاثیرات مثبت تمامی این واکسن‌ها ثابت شده چرا که بیشترین کاری که همه واکسن‌های موجود در دنیا انجام می‌دهند، کاهش مرگ و میر است بنابراین هر واکسنی موجود است را استفاده کنید تا بتوانیم زودتر پاندمی را کنترل و از جهش های ویروس پیشگیری کنیم. هر واکسنی در دسترس بود و هرچه زودتر استفاده شود به نفع همه مردم دنیاست.

– « از بی خطر بودن واکسن‌ها مطمئن نیستم.»


* به گفته سازمان جهانی بهداشت واکسن‌ها بسیار کم خطرند و سالانه جان ۲ تا ۳ میلیون نفر را در جهان نجات می‌دهند. با این حال هیچ واکسنی هم کاملا بی‌خطر نیست اما ریسکی که از تزریق آن‌ها متحمل می‌شویم در مقابل منافعی که به همراه دارند، بسیار ناچیز است. مثلا درد در ناحیه بازو از جمله عوارض جانبی تزریق واکسن است ولی این درد معمولا شدید نیست. عوارض جدی‌تری هم ممکن است رخ بدهند ولی احتمال بروز آن‌ها بر اساس تخمین‌های سازمان جهانی بهداشت “بسیار نادر” است. به گفته این سازمان “احتمال آسیب دیدن فرد از خود بیماری بسیار بیشتر از آسیب دیدنش بر اثر تزریق واکسن بیماری است.” بیشتر واکسن‌هایی که امروزه از آن‌ها استفاده می‌کنیم، دهه‌ها است که مورد استفاده هستند و جان میلیون‌ها نفر را نجات داده‌اند.

« واکسن‌ها باعث جهش‌های سلولی در بدن می‌شوند.»


* واکسن‌ها به هیچ عنوان وارد ژن بدن انسان نمی‌شود و به طور کلی واکسن‌ها با تولید پروتئین ایمنی زایی ایجاد می‌کنند همچنین بیشتر واکسن‌های موجود ویروس‌های کشته شده هستند که به ژن انسان و ایجاد تغییرات سلولی هیچ ارتباطی ندارد.

« واکسن باعث ناباروری می‌شود.»


* به هیچ عنوان به شایعاتی که در شبکه‌های اجتماعی وجود دارد، توجه نکنید و تا امروز تمام مطالبی که مبنی بر تاثیر واکسن کرونا بر باروری منتشر شده است، هیچ پایه و اساس علمی نداشته است و تمام این شایعات از سوی افراد و یا شبکه‌های غیر علمی منتشر می‌شود.

« واکسن‌های تولید داخل و یا وارداتی به ایران بسیار بی‌کیفیت هستند.»


* این موضوع ثابت شده که واکسن کرونا بر کاهش مرگ و میر اثر مستقیم دارد و تنها تفاوتی که واکسن‌ها با هم دارند در کاهش ابتلا به کرونا است که این موضوع هم درصدهای ناچیزی را شامل می‌شود. تمام واکسن‌هایی که در داخل کشور تولید و یا استفاده می‌شود از استانداردهای قابل قبول و کافی برخوردار هستند. تمام واکسن‌هایی که در ایران مصرف می‌شود تاییده معتبرترین سازمان‌های بهداشتی و علمی جهان را دارند و  در تمام کشورهای پیشرفته مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

– « جوان و سالم هستم و نیازی به تزریق واکسن کرونا ندارم.»


* اگرچه اکثر افراد این بیماری را بدون مشکل طی می‌کنند ولی همچنان خطر بیماری و احتمال بالای انتقال به سایر اعضای خانواده و همکاران و عوارض احتمالی ناشی از آن بسیار بالاتر از واکسن است و هیچ فردی در برابر ابتلا به نوع شدید بیماری مصون نیست.

« یک یا چند بار به کرونا مبتلا شده‌ام و آنتی بادی طبیعی در بدنم ایجاد شده است.»


* ذات تمام ویروس‌ها از جمله کرونا، گریز از سیستم ایمنی بدن است در صورتی که واکسن طراحی شده تا ایمنی بدن را تضمین کند بنابراین باید توجه داشته باشیم که باقی ماندن ایمنی به دنبال تزریق واکسن پایدارتر و ایمن تر در مقایسه با ایمنی طبیعی است. اگر یک یا چند بار به ویروس کرونا مبتلا شده‌اید و اکنون از واکسن علیه این بیماری هم استفاده کنید، مطمئنا ایمنی بسیار باکفایت، مطمئن تر و قابل قبول تری در برابر جهش کرونا خواهید داشت. بی‌تردید ایمنی زایی برای افرادی که به کرونا مبتلا شده و واکسن هم دریافت کرده‌اند به مراتب بیشتر است.

– « خیلی از کسانی که واکسن استفاده کرده‌اند دوباره به کرونا مبتلا شده‌اند بنابراین واکسن‌ها بی‌اثر هستند.»


*  اثر گذاری واکسن‌ها در کاهش مرگ و میر و پیشگیری از وخامت وضعیت بیماری تاثیر چشمگیر دارد ولی در عین حال درصد قابل قبولی هم از مبتلا شدن پیشگیری می‌کند، در عین حال علیرغم تزریق دو دوز واکسن کرونا دوباره مبتلا شدن به این ویروس موضوع عجیبی نیست در حالی که به میزان قابل توجهی در صورت ابتلا از مرگ و میر پیشگیری خواهد کرد.

– « از عوارض استفاده از واکسن مثل تشنج و لخته شدن خون می‌ترسم.»


* عوارض واکسن به مراتب کمتر از ابتلا به ویروس کرونا است یعنی این که اگر به ویروس مبتلا شوید به مراتب عوارض بیشتری نسبت به تزریق واکسن دارد؛ چه بسا که ممکن است عارضه‌هایی که در پی ابتلا به کرونا ایجاد می شود تا سال‌ها با شما همراه باشد.

– « کرونا به ژنتیک بستگی دارد و ممکن نیست به این بیماری مبتلا شوم.»


* به طور طبیعی ویروس مدام دستخوش تغییرات و جهش‌های گوناگون می‌شود بنابراین هیچ کسی دربرابر ابتلا به کرونا مصون نیست ضمن این که احتمال دارد برخی افراد به مدل‌های بدون علامت کرونا مبتلا شده باشند. بر اساس آمار و داده‌ها ۲۰ تا ۳۰ درصد مبتلایان به کرونا ممکن است علامتی از ابتلا به ویروس نداشته باشند بنابراین حتما در اولین فرصت در برابر کرونا خود را واکسینه کنید چرا که هیچ تضمینی وجود ندارد که دفعه بعد هم که مبتلا شوید، بدون علامت باشید و ممکن است با شرایط سخت کرونا روبه رو شوید.

– « واکسن ابزار جاسوسی و حقه‌ای برای فروش دارو توسط شرکت‌های داروسازی است.»


* اگر حقه بازی برای شرکت دارویی باشد این سوال مطرح می‌شود که چرا کشورهایی که بیشترین مرگ و میر کرونایی را داشته‌اند به محض واکسینه شدن در برابر این بیماری، در حال بازگشت به زندگی عادی هستند و مرگ و میرها صفر و یا به پایین ترین میزان خود رسیده است؟ بی‌تردید واکسن‌ها نقش موثری در تضمین سلامت جامعه و کاهش آمار مبتلایان به کرونا دارد.

پی بردن به درگیری جوانان و نوجوانان با اعتیاد

 نشانه‌های اعتیاد در نوجوانان چیست؟

کدام نشانه ها در ظاهر و رفتار او را جدی بگیریم؟

برای به یقین رسیدن به اعتیاد او چگونه عمل کنیم؟

پزشک و پژوهشگر حوزه اعتیاد  تصریح کرد: نشانه های اعتیاد در نوجوانان می توانند همراه با بروز تغییراتی در رفتار، ظاهر و سلامتی نوجوان همراه باشد و باید هر گونه تغییر در رفتار و حتی ظاهر نوجوان مورد توجه قرار گیرد و خانوداه باید با دقت آنها را مد نظر داشته باشد، باید بدانند که نشانه های اعتیاد را در فرزند و نوجوان خود از روی چه عواملی شناسایی کنند و به همین دلیل چند عامل، نشانه و تغییر در رفتار و ظاهر نوجوان را باید به دقت بررسی کنند.

محمدرضا قدیر زاده افزود: نخستین نشانه که باید به نوجوان در مبحث اعتیاد شک کرد، این است که نوجوان به تازگی درخواست بیش از حد و اندازه  تامین پول از پدر و مادر را دارد و برای گرفتن پول تهیه و خرید مواردی مانند کتاب و” سی دی “و دیگر اقلام را بهانه می کند که قبل از آن تقاضای چنین مواردی را نداشت و این موارد به نظر می رسد که بیش از مصرف او است.

وی ادامه داد:گوشه گیری و انزوا و حتی پر حرفی یکی دیگر از نشانه های احتمال درگیر شدن نوجوان به دام اعتیاد می تواند باشد، به تازگی مشاهده می شود که تغییری دررفتار نوجوان مشاهده می شود که وی نسبت به گذشته گوشه و گیر و منزوی شده است یا اینکه حتی خیلی پر حرف شده، رفتاری که قبل ازاین در وی مشاهد نمی شد و همه اینها می تواند نشانه ای از اعتیاد باشد که موجب تغییر در رفتار وی شده است و باید مورد توجه قرار گیرد، چراکه مصرف برخی از مواد روانگردان مانند شیشه می تواند موجب کم اجتماعی بودن یا بیش از اندازه پرحرفی در نوجوان شود.

وی خاطرنشان کرد: اشتهای زیاد یا کم اشتهایی هم می تواند یکی از نشانه های اعتیاد در نوجوان باشد، چراکه نوجوان در گذشته این نوع رفتارهای غذایی را نداشت و برخی از مواد اعتیاد آور در مصرف کنندگان موجب ایجاد اشتهای زیاد و یا برعکس موجب کاهش اشتها می شوند.

این پزشک و پژوهشگر حوزه اعتیاد تصریح کرد: یکی دیگر از نشانه هایی که باید به اعتیاد در نوجوان شک کرد شامل :تغییراتی مانند بروز افسردگی یا پرخاشگری در نوجوان است، که نوجوان ما قبل از این آرام و اجتماعی بود، اما بتازگی تغییراتی رفتاری مانند افسردگی و پرخاشگری در او مشاهده می شود.

قدیرزاده گفت : یکی دیگر از مواردی که در تغییرات رفتاری نوجوان می بایست مورد توجه خانواده قرار گیرد این است که مشاهده می شود که نوجوان بر خلاف سابق از عطر و ادلکن و یا برخی از خوشبو کننده های دهان استفاده می کند.

وی افزود:باید توجه داشت که مصرف برخی از مواد اعتیاد آور و روان گردان موجب بوی بد در دهان یا محل زندگی و اتاق نوجوان می شود و نوجوان برای فرار از بوی بد یا اینکه والدین متوجه مصرف وی نشوند، مواد خوشبو کننده برای اتاق یا حتی دهان خود استفاده می کند و همه اینها در صورتی است که نوجوان قبل از این علاقه ای به مصرف بیش از حد یا همیشگی مواد خوشبو کننده را نداشت.

این پزشک و پژوهشگر حوزه اعتیاد تاکید کرد: استفاده از انواع قطره های چشمی برای پوشاندن قرمزی چشم، می تواند یکی دیگر از نشانه های ابتلای نوجوان به اعتیاد باشد که می بایست مورد توجه پدرها و مادرها قرار گیرد، چراکه بسیاری از مواد اعتیاد آور و بخصوص روان گردان ها بعد از مصرف قرمزی چشم برای مصرف کننده را به دنبال دارد.

قدیرزاده خاطرنشان کرد: یافتن وسایل و ابزارهای مشکوک به مصرف مواد مخددر وسایل شخصی نوجوان مانند: کیف یا اتاق یا در جبیب های لباس نوجوان نیزمی تواند یکی دیگر از نشانه های اعتیاد در وی باشد، این لوازم می تواند شامل یافتن سیگار، سیگارهایی که قبلا بازشده و در آن موادی مانند شیشه یا مواد دیگر جاساز شده باشد، فویل آلومینیوم  و یافتن فندک بخصوص فندک با شعله زیاد که در عمل، همه اینها می تواند نشانه های از ابزارهایی برای مصرف مواد مخدر باشد.

وی تاکید کرد: اما با دیدن این نشانه ها بهترین واکنش پدرها و مادرها چه می تواند باشد تا فرزند را از دام اعتیاد نجات داد؟ پیشنهاد می شود نخستین قدم و بهترین روش باید با یک مشاور صحبت کرد تا ببینیم که چطور با به کار بستن روش های درست می توان نوجوان خود را از دام اعتیاد نجات داد.

سندرم اضطراب کرونا

با کمترشدن قرنطینه و محدودیت‌ها در اقصی‌نقاط جهان، برخی مـردم بازگشت به زندگی «عادی» را دشوار می‌دانند. بازگشت به بیرون از قرنطینه و مواجهه با دیگران مفهومی است که باعث افزایش ترس و اضطراب بسیاری از افراد می‌شود.

روزنامه «فرهیختگان» در ادامه نوشت: در ابتدا اکثرمان آماده ابتلا بودیم و ترس و نگرانی رویارویی با این ویروس را تجربه کردیم. با این وصف، محققان متوجه شده‌اند که مجموعه بخصوصی از صفات و خصوصیات در مقیاس بزرگی میان افراد سرایت و شیوع می‌یابد. علی‌رغم توزیع واکسن و کاهش کلی شیوع کووید، برخی افراد درحال تجربه چیزی هستند که متخصصان آن را سندرم اضطراب کووید (Covid Anxiety Syndrome) یا (CAS) می‌نامند.

سندرم اضطراب کووید چنین تعریف می‌شود:

– بررسی غیرطبیعی علائم کووید
– اجتناب از اماکن عمومی
– وسواس تمیزکاری
– سایر رفتارهای غیرمعمول

اکنون محققان نگرانی خود را مطرح کرده‌اند که رفتارهای اجتنابی و پریشانی وسواس‌گونه، مانند مقاومت در برابر استفاده از حمل‌ونقل عمومی یا ساعت‌ها وقت صرف کردن برای تمیزکردن و ضدعفونی‌سازی خانه، حتی با کنترل کووید هم به‌سرعت فروکش نمی‌کند.
داده‌های ژوئن ۲۰۲۰ (از حدود ۵۰۰ شرکت‌کننده) نشان داد که سندرم اضطراب کووید سطح اضطراب رایج و افسردگی عمومی بیش از سایر عوامل – مانند ویژگی‌های شخصیتی و اضطراب سلامت عمومی – محتمل است.

همان محققان داده‌های اولیه‌ای را از نظرسنجی‌های خودسنجی از نزدیک به ۳۰۰ بزرگسال در بریتانیا جمع‌آوری کرده‌اند و اظهار می‌کنند که سندرم اضطراب کووید پیش‌زمینه‌ساز اصلی اضطراب تعمیم‌ یافته و علائم افسردگی در تمام طول مدت همه‌گیری بوده است.
علائم این سندرم با سایر بیماری‌های روانی مانند اضطراب، اختلال «استرس پس از سانحه» (PTSD) و «وسواس فکری-عملی» (OCD) مشابهت‌هایی دارد.

علائم سندرم اضطراب کووید

چند نشانه وجود دارد که نشان می‌دهد شما مبتلا به سندرم اضطراب کووید هستید یا خیر، و ممکن است لازم باشد کمک و همراهی بیشتری دریافت کنید:
۱. فکر شما درباره هر چیزی جز کرونا دچار مشکل است.
۲. اضطراب شما زندگی روزمره شما را مختل ساخته است مثلا رفتن به محل کار یا خرید موادغذایی برای شما مشکل است، حتی با ریسک کم.
۳. در مواقعی که لازم نیست، خود را از دیگران جدا و قرنطینه می‌کنید.
۴. نسبت به همه‌گیری کووید، احساس ناامیدی یا حزن دارید.
۵. برای خوابیدن دچار مشکلید.
۶. علائم جسمی غیرمعمولی همچون سردردهای مکرر، تپش قلب یا معده‌درد را تجربه می‌کنید.
شایان ذکر است در افراد مبتلا، این سندرم اضطراب، مواردی مانند استرس پس از سانحه، استرس عمومی، اضطراب، اضطراب سلامت و در برخی موارد، افکار خودکشی را افزایش می‌دهد.

چه موقع احساسات اضطرابی به حالت عادی گذشته برمی‌گردند؟

اگر نگران هستید که ممکن است با سندرم اضطراب کووید یا یک اختلال اضطرابی دیگر دست‌وپنجه نرم کنید، سوالات زیر را از خود بپرسید:
۱. آیا واکنش‌های من با خطر یا تهدیدهای احتمالی متناسب است؟
۲. آیا عزیزانم به اندازه نگرانی، ترس و اجتناب من، ابراز نگرانی می‌کنند؟
۳. آیا از دستورالعمل‌های محلی (پروتکل‌ها) برای اجتناب از قرارگرفتن در معرض ویروس کرونا، مانند رعایت فاصله اجتماعی، گذاشتن ماسک و شستن دست‌ها، تبعیت می‌کنم؟ یا آیا برای اجتناب از برخورد با افراد و موقعیت‌هایی که نیازی به رعایت آنها نیست، از مسیر خود خارج می‌شوم؟
اگر متوجه شدید که سطح اضطراب شما با هیچ‌یک از تهدیدهای احتمالی متناسب نیست، زمان آن فرا رسیده که از یک متخصص کمک بگیرید.

علل سندرم اضطراب کووید

محققان اظهار می‌کنند که برای برخی، قرنطینه، ترس از ابتلا به کووید-۱۹ و عدم اطمینان از بیمار بودن یا نبودن و بلاتکلیفی در تمام طول همه‌گیری، ممکن است به گروهی از علائم اشاره داشته باشد که سندرم اضطراب کووید را تشکیل می‌دهند.
با توجه به «پنج عامل بزرگ شخصیت» می‌توان طبق تحقیقات گفت افرادی که دارای سطح بالایی از روان‌رنجوری هستند ممکن است شانس بیشتری برای ابتلا به سندرم اضطراب کووید داشته باشند. در مقابل، کسانی را که بسیار برون‌گرا، سازگار و روراست هستند ممکن است خطر کمتری تهدید کند.
علاوه‌بر این، افراد مبتلا به وسواس نیز ممکن است بیشتر درمعرض خطر باشند، زیرا نگرانی‌های ناشی از کووید-۱۹ ممکن است این بیماری را تقویت کند.
محققان می‌پندارند که گروهی از افراد (واکسینه‌شده یا واکسینه‌نشده) دائما نگران کووید بوده و از هرچیزی که ممکن است خطر ابتلای آنها را افزایش دهد، اجتناب می‌کنند. بااین‌حال، تحقیقات فقط در مراحل اولیه است و عوامل پیچیده مختلفی باید درنظر گرفته شود.

سایر عوامل موثر

ذیلا عوامل دیگری که ممکن است در ایجاد سندرم اضطراب کووید نقش داشته باشند، مذکور آمده است:
۱. پایین‌بودن آستانه تحمل بلاتکلیفی: تحمل فرد درمورد عدم‌قطعیت و بلاتکلیفی، آسیب‌پذیری در برابر کووید-۱۹ و تمایل به نگرانی بیش از اندازه می‌تواند در این پدیده منحصربه‌فرد موثر واقع شود.
۲. پوشش رسانه‌ای: کووید-۱۹ پوشش رسانه‌ای گسترده‌ای – از رسانه‌های اجتماعی و رسانه‌های خبری – به‌دست آورده است. با این‌حال، حقایق و اطلاعات در مورد تغییرات مداوم ویروس می‌تواند درنهایت منجر به بدگمانی و نگرانی بین مردم شود.
۳. استفاده از ترس برای افزایش انطباق: محققان همچنین توصیه می‌کنند که استفاده غیرعمد از ترس برای تضمین رعایت نکات ایمنی ممکن است باعث اضطراب و نگرانی بیش از حد در افراد شود.

چگونه مقابله کنیم؟

چند راه برای مقابله و مدیریت علائم سندرم اضطراب کووید وجود دارد:
۱. به‌دنبال پیام‌های مثبت درمورد میزان پیشرفت‌مان درمورد همه‌گیری – مانند رشد و توسعه واکسن، کاهش خطر و گزینه‌های درمانی جدید باشید.

۲. با وجود فشارها و انتظار برای بازگشت هرچه سریع‌تر به حالت عادی گذشته، کارهایتان را به کندی انجام دهید و عجله نداشته باشید. درحالی‌که به تدابیر ایمنی خود ادامه می‌دهید، با سرعتی آهسته و تدریجی از محیط امن خود خارج شوید.

۳. از ضدعفونی‌کننده دست و استفاده از ماسک و دستکش یک‌بارمصرف برای کاهش اضطراب استفاده کنید.

۴. احساسات اضطرابی خود را با یک فرد مورد اعتماد برای تقویت درک متقابل در میان بگذارید. این باعث افزایش اعتمادبه‌نفس شما نیز می‌شود و دیگران را قادر می‌سازد پشتیبانی مورد نیاز را داشته باشند.

۵. مراقب رسانه‌های اجتماعی و مطالب خبری باشید که هم می‌توانند اضطراب شما را برانگیزند و هم توجه شما را به‌سمت منابع مثبت و معتبر اطلاعات معطوف کنند. خودتان را محدود کنید به اینکه روزی یک یا دوبار درمعرض رسانه‌ها قرار بگیرید و نه بیشتر.

۶. وقت بیشتری را صرف انجام تمرین خودمراقبتی کنید. اغلب استراحت کنید، ورزش کنید و کارهایی را انجام دهید که از آنها لذت می‌برید تا استرس را نیز از بین ببرید.

درمان سندرم اضطراب کووید

کارشناسان می‌گویند شناسایی این سندرم و یافتن راه‌های درمان و پیشگیری از آن ضروری است و در غیر این‌صورت، می‌تواند منجر به یک مساله بزرگ‌تر و مهم‌تر شود. اگر احساس می‌کنید علائم سندرم اضطراب کووید بیش از دو هفته طول می‌کشد یا در زندگی روزمره شما تداخل ایجاد کرده است، با یک درمانگر یا دفتر یک مشاور به‌نحو حضوری یا آنلاین ارتباط بگیرید.  درمان رفتاری و دارویی که در درمان اضطراب یا افسردگی به‌کار برده می‌شود، می‌تواند به کسانی که با این بیماری روانی منحصربه‌فرد و درحال رشد مشکلات جدی دارند، کمک کند.

افزایش هوش ارتباطی با تسلط بر رفتارهای غیرکلامی

زبان بدن و ارتباط غیر کلامی یک نیاز عمومی مغفول برای همه اقشار جامعه است و نقش غیرقابل انکاری در بهبود روابط میان اجزای جامعه ایفا می کند.

مصطفی آجرلو، مدرس دانشگاه و پژوهشگر زبان بدن  نوشت: «زبان بدن» و ارتباط غیر کلامی یک نیاز عمومی مغفول برای همه اقشار جامعه است و نقش غیرقابل انکاری در بهبود روابط میان اجزای جامعه ایفا می‌کند.

عموم مردم به اشتباه تصور می‌کنند، زبان بدن صرفاً برای سیاستمداران یا بازیگران فیلم‌های سینمایی یا نهایتاً مذاکره کنندگان قراردادهای بزرگ تجاری کاربرد دارد، این درحالی است که تسلط و شناخت زبان بدن و حتی رفتار غیرکلامی که زبان اشیا و زمان و مکان را نیز دربر می‌گیرد، موجب می‌شود افزایش هوش ارتباطی و باز شدن گره‌های بزرگ و روان شدن همه سطوح روابط از رابطه بین فرزند و والدین گرفته تا رفتار میان همسران وسایر روابط میان فردی در جامعه خواهد شد.

شاید برایتان اتفاق افتاده باشد که از ابتدای دوران کرونا و صورت‌های پوشیده از ماسک، هنگام ارتباط با اطرفیان احساس خوبی نداشته باشید. احساسی که ناشی از ضعف در ارتباط مستقیم و رو در رو بوده و به طور مشخص به همین ماسکی بر می‌گردد که روی صورت همه ما جا خوش کرده است. پوششی که حالات چهره و بخش قابل توجهی از “زبان بدن” مان را مخدوش کرده و به ارتباط غیرکلامی ما با اطرافیان لطمه جدی وارد کرده است.»

زبان بدن

مفهومی است که شاید خیلی از ما توجه چندانی به آن نداشته باشیم اما اگر برای لحظه‌ای سکوت کنیم و با صبر و حوصله به حالات و حرکات مربوط به زبان بدن در تعاملات اجتماعی توجه کنیم، درک خواهیم کرد که ما انسان‌ها خیلی وقت‌ها به جای کلام، از زبان بدن برای رساندن مفهوم به طرف مقابل استفاده می‌کنیم. اقدامی که تقریباً مورد استفاده همه ماست اما خیلی‌هایمان با این واژه غریبه ایم.»

یادگیری تکنیک‌های زبان بدن باعث می‌شود که ما در ارتباطات غیر کلامی خود توانمندتر شویم. مهارتی که بخش عمده‌ای از ارتباطات ما را تشکیل می‌دهند با استفاده بهینه از این تکنیک‌ها می‌توانیم در ارتباطات و مذاکرات خود بهتر بدرخشیم.

این آموزش برای همه افراد یک جامعه اهمیت دارد و باعث افزایش هوش ارتباطی و یک ارتباط موفق بین طرفین خواهد شد. مثل روابط بین همسران یا فرزندان با والدین یا حتی پزشک و بیمار یا کارمند و ارباب رجوع و …

خیلی از انسان‌ها هزینه‌های زیادی برای یادگیری زبان‌های خارجی مختلف می‌کنند. چراکه معتقدند شاید زمانی به فردی بر بخورند که نیاز به ارتباط با او داشته باشند ولی از این غافلند که هردقیقه بلکه هر ثانیه در ارتباطات خود نیاز به زبان بدن پیدا می‌کنند. کسانی که می‌دانند با اطرافیان خود چگونه ارتباط موفقی برقرار کنند، بهره‌وری و روابط بهتری خواهند داشت، دوستان بیشتری پیدا می‌کنند، در جامعه محبوب ترند و احساس کامیابی بیشتری می‌کنند.

” سه عنصر تن، کلام و رفتار غیر کلامی اساس ارتباط چهره به چهره میان افراد است.” آلبرت محرابیان در کتاب پیام خاموش خود می‌گوید: ” در ارتباط با فردی دیگر تنها ۳۸ درصد از پیام ما از طریق تن صدا و ۵۵ درصد از طریق زبان منتقل می‌شود” که این خود نشان دهنده اهمیت زبان بدن در ارتباطات روزمره ما است.

به‌طورکلی زبان بدن توسط ذهن ناخودآگاه ما کنترل می‌شود و همیشه با آنچه که می‌گوئیم مطابقت ندارد. افراد باهوش می‌توانند بر تفاوت‌های بین آنچه می‌گوئید و آنچه که بدن شما با حرکات می‌گوید، پی ببرند و حس واقعی شما را حدس بزنند.

در بسیاری از مناطق دنیا، این نیاز احساس شده و ارتباط گرها آموزش‌هایی در زمینه زبان بدن برای اقشار مختلف جامعه ایجاد می‌کنند. به عنوان مثال اینکه یک کارمند یا یک پزشک برای داشتن یک ارتباط مؤثر و رضایت بخش نزد ارتباط گر این آموزش‌ها را می بیند. امیدوارم روزی برسد تا در ایران تمام مشاغل این نیاز را حس کنند و به فکر تیز کردن تبر خود از راه آگاهی زبان بدن شوند.»

ازدواج درمانی

در شرایطی که طرفین در یک ازدواج، مسائلشان به قدری پیچیده شده است که دیگر خودشان نمی‌توانند از پس آن برآیند، «ازدواج‌درمانی»، برای حل مسائل موجود در رابطه بهترین راه است. به طرفین در این شرایط راه‌های ارتباط موثر برای آینده‌ای بهتر را آموزش می‌دهند.
روابط  انسانی بسیار پیچیده و چند وجهی هستند. در حالی که برخی از مسائل نه چندان جدی توسط یک زوج که مایل به همکاری هستند حل می‌شود، بسیاری از موقعیت‌های دشوارتر به این راحتی نیستند که رفع شوند. در چنین شرایطی یک ابزار ارزشمند برای بیرون کشیدن زوج از مخمصه مشکلات، ازدواج‌درمانی است.

ازدواج درمانی چیست؟

ازدواج درمانی/تراپی در شرایطی که زندگی مشترک به مشکلات جدی برخورده است پیشنهاد می‌شود. درمانگر به فهمیدن آنچه واقعا برای طرفین اتفاق افتاده است کمک می‌کند و مهارت‌های ارتباطی را به افراد یاد می‌دهد و همچنین در ازدواج درمانی ابزارهای بسیار موثر برای کمک به افراد در نظر گرفته می‌شود.

یک کارشناس ازدواج درمانی به طرفین کمک می‌کند که:

۱. آنچه تبدیل به مشکل شده است را پردازش کند.
۲. به توسعه مهارت‌های موثر ارتباطی کمک کند.
۳. به طرفین کمک می‌کند مسائل پنهان را ببینند.
۴. رویکردهای موثر برای ایجاد تغییر را ارائه می‌کنند.
۵. با حفظ ارتباط با طرفین، به عنوان یک منبع ارزشمند برای زوج در بحران هستند.
به عنوان مثال یک زوج معتقد بودند که یکی از پسرانشان مشکل اصلی آن‌ها است. درمانگر برای آن‌ها توضیح می‌دهد که در شرایطی که زیرساخت‌های قدرت و وحدت در خانواده محکم نباشد، بدرفتاری کودکان اتفاق عجیبی نیست. بنابراین طرفین، تمرکز خود را از روی کودکشان برداشتند و روابط خودشان را مورد دقت قرار دادند و به نتایج بهتری رسیدند.

چگونه می‌توان فهمید که آیا می‌توانید از ازدواج درمانی بهره ببرید؟

اگر طرفین یک رابطه در مدت زمان طولانی با یک مسئله دست‌وپنجه نرم کرده‌اند و به هیچ وجه به وضوح بیشتری در حل آن نزدیک نشده‌اند، می‌توانند به این روش فکر کنند. یک شخص سوم آموزش‌دیده و بی‌طرف، می‌تواند در احیای روابط موثر باشد.

اگر مردم در تحلیل اینکه واقعا در روابطشان چه اتفاقی می‌افتد ضعف دارند. آن‌ها ممکن است لایه سطحی آشکار را ببینند و مسائل پنهان را درک نکنند. یک درمانگر در حل مسائل پنهان ازدواج کمک می‌کند و یک زوج را در مسیر درست هدایت می‌کند.

وقتی شروع به درمان کردید باید چه کنید؟

فرض کنیم طرفین یک رابطه با ازدواج درمانی موافق هستند و شرایط برای آن‌ها به گونه‌ای است که فقط یک حرفه‌ای آموزش‌دیده می‌تواند به آن‌ها کمک کند. برای یک درمان هوشمندانه مهم است که:

۱. اهداف را تنظیم کنید: مانند یک سفر که در گوگل مپ، مبدا و مقصد را مشخص می‌کنید. مشکل موجود شما، آنجایی است که هستید و کاری که می‌خواهید بکنید، جایی است که می‌خواهید بروید.

۲. اولویت‌ها را تعیین کنید: آنچه برای یک شریک مهم است، الزاماً برای دیگری ارزشمند نیست. بنابراین اولویت‌های طرفین شنیده می‌شود و سازشی صورت می‌گیرد. دانستن اینکه اهداف و اولویت‌ها در یک رابطه چیست، مانند داشتن نقشه راه است.

اما اگر یک مسئله غیرقابل جبران باشد چه می‌شود؟

در بعضی موارد نادر، ازدواج درمانی نمی‌تواند یک رابطه را احیا کند. به قول معروف برای برخی از شرایط، دیر شده است و ازدواج درمانی نمی‌تواند معجزه کند. اما حتی در چنین شرایطی هم ازدواج درمانی یک ضرورت است، مخصوصاً ‌در شرایطی که فرزند یا فرزندانی درگیر هستند. در شرایطی که رابطه شما با مشکلاتی روبرو است، تا زمان زیادی نگذشته است، به دانش محدود شخصی خود اعتماد نکنید و این راه را امتحان کنید.

نظریه مثلثی عشق استرنبرگ

رابرت استرنبرگ روان‌شناس آمریکایی مدل مثلثی عشق را ارائه داده‌است. مدلی که عشق را با سه عنصر اصلی آن نشان می‌دهد.

  • صمیمیت: پیوند نزدیک و احساس تعلق داشتن بین دو نفر و همچنین علاقهٔ آن‌ها به درمیان گذاشتن خصوصی‌ترین و عمیق‌ترین افکار و احساسات.
  • اشتیاق و شهوت: میل و رغبت جنسی شدید به طرف مقابل.
  • تعهد:فرد می‌پذیرد که فرد دیگری را به شدت دوست دارد (عنصر قبول) و خودش را ملزم می‌داند که در پستی و بلندی‌های زندگی رابطه‌اش را با آن شخص حفظ کند. (عنصر تعهد)

سه مولفه عشق به روشی سیستمی با هم تعامل دارند. وجود مولفه ای از عشق یا ترکیبی از دو یا چند مولفه هفت نوع تجربه عشق ایجاد می کنند. این نوع عشق ممکن است در طول یک رابطه نیز متفاوت باشد.

دوستی

این نوع عشق زمانی است که مولفه صمیمیت یا دوست داشتن وجود داشته باشد ، اما احساس اشتیاق(شهوت) یا تعهد به معنای عاشقانه وجود ندارد. عشق دوستی می تواند ریشه سایر اشکال عشق باشد.

شیفتگی

شیفتگی با احساس هوس و اشتیاق جسمی بدون پسندیدن و تعهد مشخص می شود. زمان کافی برای ایجاد احساس عمیق صمیمیت ، عشق رمانتیک یا عشق کامل وجود ندارد.

عشق خالی

ویژگی عشق خالی با تعهد بدون شور و صمیمیت است. در بعضی مواقع ، یک عشق شدید به یک عشق پوچ تبدیل می شود. عکس آن نیز ممکن است رخ دهد.

 عشق رمانتیک

عشق رمانتیک از طریق صمیمیت و اشتیاق جسمی، افراد را از نظر احساسی پیوند می دهد. شرکای این نوع روابط مکالمه های عمیقی دارند که به آنها کمک می کند جزئیات صمیمی درباره یکدیگر را بدانند. آنها از شور و علاقه جنسی لذت می برند.

 عشق همنشین

عشق همنشین نوعی عشق صمیمی ، اما غیر پرشور است. این شامل مولفه صمیمیت یا پسندیدن و مولفه تعهد مثلث عشق است. این از دوستی قویتر است ، زیرا یک تعهد طولانی مدت وجود دارد ، اما تمایل جنسی در آن کم است یا اصلاً وجود ندارد.

این نوع عشق غالباً در ازدواج هایی دیده می شود که اشتیاق در آن از بین رفته باشد ، اما این زن و شوهر همچنان به هم محبت عمیق یا پیوند محکم دارند. این ممکن است به عنوان عشق بین دوستان بسیار نزدیک و اعضای خانواده تلقی شود.

عشق ابلهانه

در این نوع عشق ، تعهد و اشتیاق(شهوت) وجود دارد در حالی که صمیمیت یا دوست داشتن وجود ندارد. استرنبرگ معتقد است دراین حالت افراد در نگاه اول عاشق یکدیگر می‌شوند و خیلی زود بدون اینکه همدیگر را بشناسند به داشتن یک رابطه طولانی متعهد می‌گردند. این عشق خیلی شدید و اغلب وسواس گونه است. فرد نمی‌تواند فکر خود را از او رها کند، شدیداً آرزو می‌کند به او نزدیک شود، او را لمس کند و با او در هم آمیزد و با این تخیلات به فرد حالت شوریدگی دست می‌دهد.

عشق کامل

عشق کامل از هر سه مولفه تشکیل شده و شکل کلی عشق است. این یک رابطه ایده آل را نشان می دهد. زوجینی که این نوع عشق را تجربه می کنند ، چندین سال از رابطه خود می گذرد. آنها نمی توانند خود را با شخص دیگری تصور کنند. آنها همچنین بدون شریک زندگی خود نمی توانند خود را واقعاً خوشحال ببینند. آنها موفق می شوند بر اختلافات غلبه کنند و در کنار هم با عوامل استرس زا روبرو می شوند.

عشق یک فعل است

به گفته دکتر استرنبرگ ، حفظ عشق کامل ممکن است دشوارتر از به دست آوردن آن باشد، زیرا اجزای عشق باید عملی شوند. بدون رفتار و بیان ، اشتیاق از دست می رود و عشق ممکن است دوباره به نوع همراه برگردد.

تعیین‌کننده رشد مغزی کودک با شاخص توده بدنی مادر

نتایج بررسی‌ها نشان داد که شاخص توده بدنی مادر(BMI) قبل از تولد ممکن است با رشد ضعیف‌تر مغز مرتبط باشد.

امیلی اوکن، محقق دانشکده پزشکی هاروارد در بوستون و همکاران وی، ارتباط BMI  مادر قبل از تولد فرزند را با شناخت و رفتار ۱۱ هزار و ۲۷۶ کودک سالم از بدو تولد در سال‌های  ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ تا دوران نوجوانی در سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹مورد بررسی قرار دادند.

محققان دریافتند که هر پنج واحد افزایش BMI مادر در اواخر دوران بارداری در ۶.۵ سال با نمره منهای ۰.۵۲ ضریب‌هوشی مقیاس وکسلر(WASI) و نمرات پایین‌تر همراه شد؛ همچنین در سن ۱۶ سالگی نمره شناخت جهانی منهای ۰.۶۷ بود.

بعد از تطبیق ویژگی‌های جمعیت‌شناختی اجتماعی، نتایج عوارض بارداری و BMI پدری نتایج مشابهی حاصل شد اما با وزن کودک ارتباطی نداشت.

BMI مادر در اواخر دوران بارداری با مشکلات رفتاری بیشتری که توسط معلمان گزارش می‌شود همراه است اما با رفتارهای گزارش شده از سوی والدین ارتباط ندارد. همچنین نتایج مشابهی با اندازه‌گیری BMI مادر در سه ماهه اول یا پس از زایمان مشاهده شد.

محققان در این خصوص اظهار کردند مهمترین پیامد بالینی این تجزیه و تحلیل نشان می‌دهد که کودکان متولد شده زنان با شاخص توده بدنی بالا یا مبتلا به چاقی باید از نظر مشکلات عصبی تکاملی تحت‌نظر باشند و برای مداخله زودهنگام یا سایر خدمات حمایتی مناسب بررسی شوند.

کاهش خطر افسردگی با مصرف قارچ

به گفته محققان، قارچ ها نه تنها خطر ابتلا به سرطان و مرگ زودرس را کاهش می دهند، بلکه تحقیقات جدید نیز نشان می دهد که این سوپرخوراکی ممکن است برای سلامت روان فرد نیز مفید باشد.

به نقل از ساینس دیلی، محققان دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا از داده های مربوط به رژیم غذایی و سلامت روان جمع آوری شده از بیش از ۲۴۰۰۰ بزرگسال آمریکایی در فاصله سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۶ استفاده کردند.

آنها دریافتند افرادی که قارچ می خورند با احتمال کمتر افسردگی روبرو بودند.

به گفته محققان، قارچ حاوی آنتی اکسیدانی موسوم به ergothioneine است که ممکن است نقش حفاظتی در برابر آسیب سلولی و بافتی بدن داشته باشد.

مطالعات نشان داده است که آنتی اکسیدان ها از چندین بیماری روانی مانند اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی و افسردگی جلوگیری می کنند.

«جیبریل با»، سرپرست تیم تحقیق، می گوید: «قارچ ها بالاترین منبع غذایی اسیدآمینه ارگوتیونین هستند؛ ضد التهابی که توسط انسان قابل سنتز نیست. داشتن مقادیر بالای این ماده ممکن است خطر فشار اکسایشی و در نتیجه علائم افسردگی را نیز کاهش دهد».

قارچ دکمه سفید، متداول ترین نوع قارچ، حاوی پتاسیم است که به کاهش اضطراب کمک می کند.

علاوه بر این، برخی از گونه های دیگر قارچ های خوراکی ممکن است بروز فاکتورهای نوروتروفیک مانند سنتز فاکتور رشد عصبی را تحریک کنند که می تواند بر پیشگیری از اختلالات عصبی از جمله افسردگی تأثیر بگذارند.

قبل از این تحقیق، مطالعات کمی برای بررسی ارتباط بین مصرف قارچ و افسردگی انجام شده است و اکثر آنها آزمایشات بالینی با کمتر از ۱۰۰ شرکت کننده بوده اند.

محققان معتقدند این مطالعه اهمیت بالینی و سلامت عمومی مصرف قارچ را به عنوان ابزاری برای کاهش افسردگی و پیشگیری از سایر بیماری ها برجسته می کند.